In een wereld waarin iedereen met een telefoon en een Twitter-account de gevestigde media te snel af kan zijn, staat de positie van traditionele contentmakers ter discussie. Waar zit anno 2010 hun meerwaarde?

Nieuwe rol voor journalist

Peter Bekel van de Consumentenbond deed onlangs op Frankwatching verslag van een congres over burgerjournalistiek. Zijn conclusie over deze niet-professionele content: “Mensen hebben behoefte aan filtering van de overdaad aan informatie die medeburgers over hen uitstorten. Ze willen weten of die betrouwbaar is en waarom dingen gebeuren.” Oftewel: de rol van journalist verschuift van nieuws brengen naar nieuws duiden.

Content context geven

Een soortgelijke conclusie trekt Steve Rosenbaum, van Magnify.net. ‘Content is King’ is wat hem betreft een achterhaalde kreet. Content is immers allang niet zeldzaam meer, het is overal in overweldigende hoeveelheden beschikbaar. Iederéén maakt content. Volgens Rosenbaum moeten de traditionele contentprofessionals zich dan ook ontwikkelen tot een soort ‘curators’, die content vinden, sorteren, keuren, van context voorzien en weer beschikbaar maken.

Interne communicatie

Toch is er nog één reservaat waar de positie van de traditionele contentmaker redelijk onaantastbaar lijkt: de interne communicatie. Binnen de meeste organisaties worden social media immers nog maar mondjesmaat ingezet of zelfs maar toegelaten. De bedrijfsjournalist is er dus nog onmisbaar. Maar hoe lang nog?