Online magazines (1): de evolutie van het digitale magazine

De tijd is rijp voor meer digitale magazines, zou je zeggen. Naast de laptop is ook een smartphone gemeengoed geworden. Vier op de vijf Nederlanders hebben zo’n slimme mobiel, onder jongeren is dat zelfs 95 procent. En al bijna de helft van de huishoudens heeft een tablet. De ‘hardware’ is dus beschikbaar. Toch zien we in de praktijk nog maar mondjesmaat online relatiebladen voorbij komen. Hoe zit dat?

Bij de betaalde media is online een extra verschijningsvorm geworden naast print. Een abonnement op de digitale krant is inmiddels heel normaal. Bij customer media zie je veel verschillen. Een titel als AllerHande is zowel op papier als via een app te lezen. De ANWB lanceerde een digitale Kampioen, maar keerde terug naar papier. ASN Bank geeft lezers de keuze door zowel een papieren als online editie van Ideaal uit te brengen. Intermediair verschijnt alleen nog online. Bol.com was er tien jaar geleden vroeg bij en kreeg veel lof voor BOMVOL, om er na 24 edities weer mee te stoppen. Nu begint het bedrijf het online magazine Lees Magazine, waarmee ze lezers wil inspireren en helpen nieuwe boeken te vinden. Er wordt dus volop geëxperimenteerd, maar het resultaat valt niet automatisch uit in het voordeel van digitaal.

Verschijningsvormen

Wat verstaan we eigenlijk onder een digitaal magazine? Dat is nog niet zo heel makkelijk te definiëren. In alle gevallen is de ‘look & feel’ die van een tijdschrift zoals we dat kennen op papier. Met, anders dan in een e-mailnieuwsbrief, veel ruimte voor beeld, koppen, intro’s en kaderteksten en bladermogelijkheden.

Qua techniek en distributie zijn er veel verschillen. Vooral bekende en betaalde titels die ook op papier verschijnen hebben een eigen app. De lezer moet die dus eerst downloaden, en dat kan een drempel zijn. De digitale uitgave ziet er exact zo uit als de papieren. Bladeren doe je door te scrollen en lezen kan door de pagina’s te vergroten.

de digitale kiosk

Bij customer media zie je vaak online magazines die worden gepubliceerd op een website, zoals Dichterbij van de Rabobank, met een eigen navigatie-interface. Ook bij business-to-businessuitgaven kom je dat tegen, bijvoorbeeld bij VreemdelingenVisie en Rijk Zwaan. Om lezers naar de website te krijgen, wordt de link gedeeld via e-mail en/of social media. Sanquin maakt zelfs een e-mailnieuwsbrief over het bloeddonormagazine GUL, met links naar de afzonderlijke artikelen, als online inhoudsopgave.

Een papieren publicatie wordt ook nog weleens op Issuu geplaatst of als pdf aangeboden. Een prettige leeservaring is dat niet. Deze vormen zijn dan ook niet gemaakt voor online gebruik maar meer bedoeld als aanvulling op de papieren uitgave of als digitaal archief.

Evolutie, geen revolutie

Onze persoonlijke ervaring: er vallen minder bladen op de deurmat dan vroeger. Tegelijkertijd stroomt de mailbox over van e-mailnieuwsbrieven. Digitale magazines ontvangen we nog maar mondjesmaat. Wel zie je dat ze steeds volwassener worden, en meer een eigen vorm en ‘grammatica’ krijgen. Evolutie dus, maar zeker nog geen revolutie!

Reacties zijn gesloten.