Facebook-applicatie
Het principe dat BIVV hanteert in de campagne is kinderlijk eenvoudig. Log via de applicatie in op je Facebook-profiel en kies een vriend of vriendin uit, die je een lesje wilt leren over te hard rijden of rijden met een borrel op. Met een paar extra details genereer je met de app vervolgens automatisch een ’levensecht’ nieuwsartikel van een dodelijk auto-ongeval van de vriend of vriendin in kwestie.

Shock-effect
Om het nog enigszins fris te houden, worden dergelijke berichten niet op het prikbord van de geadresseerde geplaatst, maar via mail verstuurd. Het shock-effect van de campagne is wel duidelijk. Na één dag zijn er met behulp van de app al 800 overlijdensberichten de deur uit gegaan, meldt BIVV.

Campagne
Het overlijdensbericht maakt deel uit van de campagne Go for Zero, een campagne om het aantal verkeersdoden naar 0 te brengen. Naast de applicatie bestaat de campagne onder meer uit diverse acties en een Facebook-pagina met een interactieve video over handsfree bellen.

Maar dat wil niet zeggen dat langere tekst altijd taboe is. Hoe dieper de lezer in een website doordringt, hoe langer de tekst kan zijn. De kans is dan immers groter dat de content relevant is voor de lezer. En zelfs op de homepage van een blog kan het soms zin hebben om gelijk hele artikelen te plaatsen in plaats van teasers, aldus usability-expert Jakob Nielsen. Voorwaarde is dan wel dat je een trouw, geïnteresseerd lezerspubliek hebt. De boodschap is: als een tekst maar relevant is voor de lezer, is deze best bereid langere tekst door te nemen.

Of content relevant voor de lezer is, werd de afgelopen jaren vooral door slimme zoekalgoritmes bepaald. Maar met de doorbraak van social media komt die taak steeds vaker weer bij mensen te liggen. Wie een lezenswaardig artikel tegenkomt, twittert of facebookt het door, en zo’n aanbeveling wekt meer vertrouwen én welwillendheid dan de bovenste hit in het Google-resultaatscherm. Steeds meer websites leggen zich bovendien toe op het filteren, selecteren en verder verspreiden van kwalitatief hoogwaardige, waardevolle content (zie ook ons blog hierover).

Een zo’n site is longform.org. De makers daarvan beloven zelfs uitsluitend links te posten naar verhalen die “te lang én interessant zijn om ze in een webbrowser te lezen”. De site maakt gebruik van de online applicatie Instapaper, waarmee je (lange) tekst eenvoudig kunt bookmarken voor latere consumptie op smartphone of e-Reader. Nu steeds meer internetters altijd online zijn, doen zich immers ook vaker ‘verloren momenten’ voor waarop je tijd hebt om dat ene, interessante verhaal te lezen.

Kortom: de tijd lijkt rijp voor eerherstel van de lange tekst!

Twitter overschat

NRC Next vroeg zich onlangs af of de waarde van Twitter niet enorm overschat wordt, gezien het grote aantal valse berichten dat de wereld in geholpen wordt. Voorbeelden: dat Koningin Beatrix haar aftreden bekend zou maken, dat de pinautomaten van ING gratis geld geven en dat CarGlass met juridische stappen dreigt tegen iedereen die de kreet #carglasszuigt gebruikt. Tot driemaal toe bleken het fabeltjes.

Gebruik als branding tool

Toch weten ondernemers de social media steeds meer te vinden, onder meer als branding tool. Coca Cola is in Nederland een campagne gestart waarbij ze mensen naar hun Facebook-pagina sturen, waar wereldwijd al meer dan vijf miljoen mensen lid van zijn. Modewarenhuis WE heeft sinds kort een Twitterspiegel in de winkels. Klanten kunnen een foto maken van een nieuwe outfit en die direct via Twitter of Facebook delen met vrienden.

Primeur

WE heeft het idee overigens niet zelf bedacht: een aantal maanden geleden had kledingmerk Diesel al de primeur met de Diesel Cam. In de paskamers van de winkel konden bezoekers daar al via een webcam met touchscreen hun nieuwe outfit delen.

Nieuwe rol voor de media: content curator

Waar het bedrijfsleven steeds meer de sociale netwerken omarmt om content aan te bieden en een band met klanten op te bouwen, aarzelen de media nog. Journalisten moeten nog wennen aan hun nieuwe rol als curator van content (zie ook onze blog ‘Is content straks nog wel koning?’), die moeten duiden welke tweets het nieuws bevatten en welke niet.

‘Er zijn miljoenen manieren om een verhaal te vertellen. Er is maar één manier om het te bekijken’. Onder dat motto bedacht Philips een heel kort script, waarmee het vijf professionele regisseurs aan het werk zette. Het resultaat: vijf totaal verschillende films, variërend van een animatiefilm tot science fiction en een thriller.

Interactie via YouTube

Via een preview op Facebook maakte Philips het publiek al nieuwsgierig naar de films. En dat publiek mag nu ook aan de slag gaan: via een eigen YouTube-kanaal kan iedereen zijn eigen verfilming van het script insturen, die drie minuten mag duren en dezelfde zes regels tekst mag bevatten.

User generated content

Het publiek en de bekende regisseur Ridley Scott (bekend van films als Blade Runner, Gladiator en Robin Hood) kiezen de winnaar. De hoofdprijs is een stage van een week bij deze bekende regisseur. En natuurlijk: een tv.

Het wordt de laatste tijd steeds vaker toegepast: consumenten op een geheel nieuwe manier betrekken bij het product of de communicatie. Philips hangt er nu zelfs zijn complete campagne aan op.

Vijf dagen lang, van 1 tot 5 februari, laten vijf radioverslaggevers van Franse, Zwitserse, Belgische en Canadese radiostations zich opsluiten in een boerderij in het zuiden van Frankrijk. In die periode mogen ze geen enkel contact met de buitenwereld onderhouden. Ze krijgen speciale laptops, die alleen toegang bieden tot Facebook en Twitter.

De vijf willen daarmee onderzoeken wat voor relevante informatie zich via dergelijke netwerken verspreidt. Krijgen ze dezelfde berichten door als de rest van de wereld via de traditionele media ontvangt? En misschien nog wel belangrijker: wat is hun perceptie van dat nieuws?

Wie nieuwsgierig is naar de berichtgeving van het vijftal, kan ze uiteraard ook weer volgen via Twitter.