E-mail ingehaald door Twitter?

Het valt op dat steeds meer e-mailnieuwsbrieven eigenlijk geen ‘nieuws’ bevatten. Neem bijvoorbeeld die van Frankwatching: feitelijk is het een overzicht van de meest recente blogs op de website. Frequente bezoekers van de website hebben deze berichten al gezien, ook omdat ze al via Twitter en rss-feeds verspreid worden. Sommigen beweren zelfs dat sociale netwerken als Facebook en Twitter e-mail op den duur helemaal zullen vervangen.

Laagdrempelig

Heeft een nieuwsbrief aan een verzendlijst van relaties dan nog wel zin? Zeker wel. De drempel om iemand te volgen op Twitter is vrij laag, het aanmelden voor een nieuwsbrief daarentegen is minder vrijblijvend. Abonnees van een nieuwsbrief zullen deze dan ook bewuster lezen dan een stroom tweets.

E-mail leeft nog!

De Amerikaanse blogger John Chow deed een klein onderzoekje, voor een webinar dat hij organiseerde. Anderhalve dag lang promootte hij zijn webinar op Twitter en Facebook. Dat leverde 59 aanmeldingen op. Één nieuwsbrief aan zijn adressenbestand zorgde binnen een half uur voor ruimschoots een verdubbeling daarvan. Toegegeven, het onderzoek van Chow is niet enorm wetenschappelijk onderbouwd, maar het geeft wel aan dat e-mail zeker nog leeft!

Onderdeel van de mix

Voor onze eigen klanten zetten we, indien geschikt, daarom zeker nog e-mailnieuwsbrieven in. Zo ontwikkelde Commond voor BSH een crossmediale mix van interne middelen om medewerkers mee te nemen in een veranderingsproces. De e-mailnieuwsbrief neemt een prominente plaats in in die mix.

Concept gebaseerd op merkwaarden

Proef moet het imago van de Keurslager versterken. De voornaamste verandering bij de ontwikkeling van het nieuwe Proef magazine is de branding op basis van merkwaarden. Deze waarden klinken dan ook door in alle rubrieken en artikelen. Vijf pijlers dragen de redactionele formule van Proef. Pijlers, die stuk voor stuk teruggrijpen op merkwaarden. De rubrieken gaan bijvoorbeeld altijd over het vak en de mensen, ze hebben iets te maken met verkoop en bieden lekkere vleesrecepten. En tot slot wordt het umfeld van de Keurslager weergeven.

Aandacht voor de mens

Het vakmanschap van de Keurslager wordt geïllustreerd in Proef. Dat inspireert de lezer om verrassende en actuele recepten uit te proberen. Veel aandacht is er ook voor de mensen waar Proef om draait: de Keurslagers, hun medewerkers én hun klanten komen zowel in tekst als fotografie uitgebreid aan bod. Om helemaal aan te sluiten bij de huidige mediabeleving is het magazine ook een middel om kruisbestuiving naar de website van de Keurslagers op gang te brengen. Consumenten zijn immers gewend om recepten en informatie op internet te vinden.

Proef verschijnt acht keer per jaar in een oplage van ruim 230.000 exemplaren en is gratis verkrijgbaar bij elke Keurslager-winkel.

Monitoren van hashtags

Door berichten op Twitter te monitoren op hashtags als #griep, #koorts, #keelpijn en #hoest, wil de fabrikant in beeld brengen hoe het gesteld is met de jaarlijkse griepepidemie in Nederland. De hashtag #verkouden kwam vorige week trouwens met stip binnen op 1 in het lijstje van Vogel. Zou dat de start van de nieuwe epidemie inluiden? Vooralsnog spreekt de barometer op de site nog van een ‘lichte griep’.

Locatie in beeld

De volgende stap? Er zijn al verschillende sites die ook bij houden wáár een epidemie of allergie zich vooral concentreert. Op www.allergieradar.nl is bijvoorbeeld te zien waar hooikoortspatiënten de meeste pollen tegen kunnen komen. Door de griepmeting van Vogel ook te koppelen aan locatieinformatie, bijvoorbeeld met Foursquare of Gowalla, maar tegenwoordig ook in Twitter, is de griep ook geografisch in kaart te brengen. Google probeert dat nu al, met Google Grieptrends, door de epidemie in kaart te brengen aan de hand van zoekwoorden.

Betrouwbaar?

Of de meting nu echt betrouwbaar is of niet (de eerste sabotage-acties zijn al gesignaleerd), A. Vogel weet zichzelf wel onder de aandacht te brengen en neemt ‘viral marketing’ wel heel letterlijk!

Maar dat wil niet zeggen dat langere tekst altijd taboe is. Hoe dieper de lezer in een website doordringt, hoe langer de tekst kan zijn. De kans is dan immers groter dat de content relevant is voor de lezer. En zelfs op de homepage van een blog kan het soms zin hebben om gelijk hele artikelen te plaatsen in plaats van teasers, aldus usability-expert Jakob Nielsen. Voorwaarde is dan wel dat je een trouw, geïnteresseerd lezerspubliek hebt. De boodschap is: als een tekst maar relevant is voor de lezer, is deze best bereid langere tekst door te nemen.

Of content relevant voor de lezer is, werd de afgelopen jaren vooral door slimme zoekalgoritmes bepaald. Maar met de doorbraak van social media komt die taak steeds vaker weer bij mensen te liggen. Wie een lezenswaardig artikel tegenkomt, twittert of facebookt het door, en zo’n aanbeveling wekt meer vertrouwen én welwillendheid dan de bovenste hit in het Google-resultaatscherm. Steeds meer websites leggen zich bovendien toe op het filteren, selecteren en verder verspreiden van kwalitatief hoogwaardige, waardevolle content (zie ook ons blog hierover).

Een zo’n site is longform.org. De makers daarvan beloven zelfs uitsluitend links te posten naar verhalen die “te lang én interessant zijn om ze in een webbrowser te lezen”. De site maakt gebruik van de online applicatie Instapaper, waarmee je (lange) tekst eenvoudig kunt bookmarken voor latere consumptie op smartphone of e-Reader. Nu steeds meer internetters altijd online zijn, doen zich immers ook vaker ‘verloren momenten’ voor waarop je tijd hebt om dat ene, interessante verhaal te lezen.

Kortom: de tijd lijkt rijp voor eerherstel van de lange tekst!

Twitter overschat

NRC Next vroeg zich onlangs af of de waarde van Twitter niet enorm overschat wordt, gezien het grote aantal valse berichten dat de wereld in geholpen wordt. Voorbeelden: dat Koningin Beatrix haar aftreden bekend zou maken, dat de pinautomaten van ING gratis geld geven en dat CarGlass met juridische stappen dreigt tegen iedereen die de kreet #carglasszuigt gebruikt. Tot driemaal toe bleken het fabeltjes.

Gebruik als branding tool

Toch weten ondernemers de social media steeds meer te vinden, onder meer als branding tool. Coca Cola is in Nederland een campagne gestart waarbij ze mensen naar hun Facebook-pagina sturen, waar wereldwijd al meer dan vijf miljoen mensen lid van zijn. Modewarenhuis WE heeft sinds kort een Twitterspiegel in de winkels. Klanten kunnen een foto maken van een nieuwe outfit en die direct via Twitter of Facebook delen met vrienden.

Primeur

WE heeft het idee overigens niet zelf bedacht: een aantal maanden geleden had kledingmerk Diesel al de primeur met de Diesel Cam. In de paskamers van de winkel konden bezoekers daar al via een webcam met touchscreen hun nieuwe outfit delen.

Nieuwe rol voor de media: content curator

Waar het bedrijfsleven steeds meer de sociale netwerken omarmt om content aan te bieden en een band met klanten op te bouwen, aarzelen de media nog. Journalisten moeten nog wennen aan hun nieuwe rol als curator van content (zie ook onze blog ‘Is content straks nog wel koning?’), die moeten duiden welke tweets het nieuws bevatten en welke niet.

Relevante bronnen

We wachten niet meer af welke content ons aangeboden wordt. We zoeken actief naar relevante bronnen. Weblogs, Twitter, sociale netwerken en rss-feeds zijn onze gereedschappen. Flipboard bundelt die gereedschappen nu. De app stelt op de iPad voor de gebruiker een eigen digitaal magazine samen. Met content die is gebaseerd op de links en tweets van vrienden en contacten uit de eigen sociale netwerken. Wordt bepaalde content vaker getweet, dan krijgt het een prominentere plek in het magazine.

Doorgeefluik

Inmiddels is een discussie ontsponnen over het auteursrecht. Flipboard haalt zijn content immers op allerlei plekken. Is Flipboard daarbij een doorgeefluik of schendt het de rechten van de auteurs? De grens tussen het ordenen en doorsturen van informatie en het opnieuw aanbieden is vervaagd door de vele kanalen die het aanbieden.

Behoefte aan personalisatie

De app Flipboard is nu nog maar een rage, die nog wel door allerlei andere applicaties en websites gevolgd zal worden. Het succes van de applicatie geeft wel aan dat er behoefte is om informatie te doseren en te personaliseren. Zo is er bijvoorbeeld ook paper.li, een online applicatie die niets anders doet dan tweets bundelen, net als Flipboard. Ook bij interne communicatie moet daar rekening mee gehouden worden.

Sociaal en interactief

Veel grote bedrijven experimenteren bijvoorbeeld met narrowcasting met locatiespecifieke informatie. Een sociaal intranet, dat ook informatie op maat levert, bevordert de effectiviteit en versterkt de band van de medewerker met het bedrijf. Door een gepersonaliseerd intranet te koppelen aan een goed intern sociaal platform, creër je zo alle mogelijkheden voor interactieve en sociale informatieuitwisseling!

Moeten we met social media anders omgaan dan met onze andere communicatiekanalen?

“Sociale netwerken zijn net als andere kanalen een manier om content te verspreiden. Maar ook om naar je publiek en stakeholders te luisteren én te reageren. Maar je moet wel in het oog houden dat je altijd met je eigen merk bezig bent. Dat doen we al op onze websites, en dit is niet anders bij social media. Het is geen speeltuin, maar een verlengstuk voor de merkbeleving.”

In uw boek geeft u als voorbeeld van hoe het niet moet het YouTube-kanaal van Swiffer, met een duidelijk gebrek aan strategie. Het kanaal bevat een aantal filmpjes, geüpload door gebruikers, maar is in 2008 voor het laatst door medewerkers van Swiffer bezocht…

“Een goed voorbeeld van het totaal afwezig zijn van een strategie en ‘ownership’. Dat geeft me het gevoel dat Swiffer geen interesse heeft in mijn behoeftes als klant of in wat ik te zeggen heb. Organisaties moeten toegewijd bezig zijn met social media en het niet als campagne zien. Dat kan juist averechts werken. Alleen met regelmatige updates met goede content red je het online. En dat kan alleen met een gedegen strategie.”

Hoe kunnen bedrijven hun merkwaarden bewaken op sociale netwerken?

“Net als bij de content van onze websites is het van groot belang dat ook hier duidelijke doelstellingen ten grondslag liggen aan wat we aanbieden en zeggen. Jezelf de vraag stellen ‘waarom’ is de eerste stap. Waarom wil ik meeluisteren, waarom wil ik meepraten? Vergelijk het met de opkomst van het internet, toen veel bedrijven een website alleen zagen als een statische, online advertentiepagina, zonder enige strategie. En een duurzame strategie is ook voor social media noodzakelijk. Wat willen we zeggen, waarom en wanneer. Alleen dan kan een organisatie zijn merkwaarden op sociale netwerken waarborgen.”

Lees ook het eerste deel van het interview met Kristina Halvorson over het belang van goede content.

Wie is Kristina Halvorson?

Kristina Halvorson geldt als een autoriteit op het gebied van content strategy. Met haar bureau Brain Traffic werkte ze aan de content strategy van de websites van honderden bedrijven. Ze spreekt op congressen wereldwijd en was in 2009 een van de oprichters van het Content Strategy Consortium. Onlangs verscheen haar boek ‘Content Strategy for the Web’.

Op 27 februari sprak Femke Halsema over vrij internet op haar Twitterfeest. Voor degenen die er niet bij konden zijn was het mogelijk om live mee te kijken op Halsema’s website. Twitteraar Marc Dubach kwam met het voorstel om een feest te organiseren voor Effenaar, een club voor muziek, cultuur en kunst met bijna 2000 volgers op Twitter. Momenteel wordt er gekeken wat er interactief met Twitter op het feest kan worden gedaan. Er is een speciale website voor het evenement gelanceerd waarop de organisatie van het feest wordt geregeld.

Online Twitteren is leuk, maar kennelijk blijven we het zeker zo belangrijk vinden om ook offline contact met elkaar te houden.

Vijf dagen lang, van 1 tot 5 februari, laten vijf radioverslaggevers van Franse, Zwitserse, Belgische en Canadese radiostations zich opsluiten in een boerderij in het zuiden van Frankrijk. In die periode mogen ze geen enkel contact met de buitenwereld onderhouden. Ze krijgen speciale laptops, die alleen toegang bieden tot Facebook en Twitter.

De vijf willen daarmee onderzoeken wat voor relevante informatie zich via dergelijke netwerken verspreidt. Krijgen ze dezelfde berichten door als de rest van de wereld via de traditionele media ontvangt? En misschien nog wel belangrijker: wat is hun perceptie van dat nieuws?

Wie nieuwsgierig is naar de berichtgeving van het vijftal, kan ze uiteraard ook weer volgen via Twitter.